Skriuwer: EBLT

We vieren dat et ‘Koninkrijk der Nederlanden’ twiehonderd jaor bestaot, mar veur de gemiddelde bezuker liekt et eerder dat et laand ‘Hollaand’ hiet, zo begint de veurzitter van et Huus van de Taol een opiniestok van 9 jannewaori in Trouw. Hollandse Zaken, Team Holland, Holland House, Holland International en gao mar deur, et liekt staorigan wel as woonden we in Hollaand. Dat is et diel van Nederlaand dat mien laansdiel al iewenlaank as wingewest beschouwt en bruukt: turf, eulie, eerdgas. En as Nederlaand bezunigen moet, moe’n we iniens in ’t geweer kommen om rieksdiensten, kezernes en gevangenissen niet kwiet te raeken. Eerdbevings in Grunningen heuren d’r netuurlik gewoon bi’j. En vernietigende oordielen van de Raod van Europa of niet, zegt Doornbos, ‘Hollaand’ het de belangriekste utering van mien identiteit, mien tael, weerommebrocht tot een boers dialekt. Minister Plasterk weigerde et Nedersaksisch een hogere staotus te geven. Mar wat wi’j’ ok mit een Hollaander die ooit al es de anduding ‘tael’ veur et Fries een sprokien nuumde. Ik bin Drent, Saks, mar beslist gien Hollaander. Een Nederlaander, mar Nederlaand is misschien ok al een hol(laans) sprokien, zo besluut Doornbos.